Vooraleer Les Argonautes elkaar in 1993 in Brussel ontmoetten, vertoefden ze op verschillende plekken. Dit doen ze nog steeds maar dan wel met alle vier samen. Eigenlijk zijn ze met vijf, zoals de drie musketiers, maar dat verandert niets aan wat er voorheen verteld werd.
Vastberaden gingen ze op zoek naar de grootste omweg tussen twee rechte lijnen. Ze ontdekten dat het beter was,om de zwaartekracht eerder licht op te vatten en om te blijven lachen, zonder te wanhopen.
Ze beoefenen een circusvorm waarbij de beweging koning is en waarin het woord zwijgt. Ze verleiden de circus-technische heldendaden om zich ten dienste van de emotie te stellen.
Ze bewegen en laten zich bewegen, in een klankenspektakel met kunst- en lichtgrepen, waar zelfspot langs absurditeit, poëzie en geslepenheid scheert.
De eerste productie, La Toison d’Orgue, startte in 1995 en werd in 1998 opgevolgd door Zouff !. In 2001 volgde Le Principe d’Incertitude. Bij de creatie van een solo project, La Fleur Vide in 2005 werden andere stijlen verkend.
Sinds het najaar van 2007 touren Les Argonautes met hun nieuwe productie : Pas Perdus.